اگر تنهاترین تنها شوم باز هم خدا هست

گر بدين سان زيست بايد پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، به رسوائی نياويزم
بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه بن بست
گر بدين سان زيست بايد پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود چون کوه،
يادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک... شاملو

ای کاش میتوانستند
از آفتاب یاد بگیرند
که بی دریغ باشند
در دردها و شادیهایشان
حتی
با نان خشکشان
و کاردهایشان را
جز از برایِ قسمت کردن
بیرون نیاورند ... شاملو

 برای زیستن دو قلب لازم است،قلبی که
دوست بداری
قلبی که دوستش بدارند شاملو

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت
روزی که کمترین سرود
بوسه است
و هر انسان
برای هر انسان
برادری ست
روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل
افسانه ای است
و قلب
برای زندگی بس است... شاملو

بی تو مهتاب تنهای دشتم
بی تو خورشيد سرد غروبم
بی تو بی‌نام و بی‌سرگذشتم.
بی تو خاکسترم
بی تو، ‌ای دوست! شاملو

سكوت‏آب
مى‏تواند
خشكى ‏باشد و فرياد عطش:
سكوت‏گندم
مى‏تواند
گرسنه‏گى ‏باشد و غريو پيروزمندانه‏ى قحط:
همچنان كه ‏سكوت ‏آفتاب
ظلمات ‏است ـ
اما سكوت ‏آدمى فقدان‏ جهان ‏و خداست:
غريو را
تصوير كن!شاملو

زندگی یک تصادف است ، مرگ یک واقعیت شاملو

کتابهای احمد شاملو:آهنگ های فراموش شده ، هوای تازه ، کوچه ، همیشه ، باغ آینه ، لحظه ها و همیشه ، ققنوس در باران ، شکفتن در مه ،ترانه های کوچک غربت ، مدایح بی حوصله و ...

از سوم شخص مفرد بیزارم

خودت را با من جمع نبند

در حال حاضر در گذشته ای استمراریم

مفرد هم که باشیم نقلمان می کنند

چقدر دستور زبان دراز است

که از فاعل و مفعول کسی صرفمان نکرد

شاید

تا استعاره است

الان تصمیم کبری ایم  ...

 ((((   * شعر از مسیح *  ))))

سکوت صدای گامهایم را باز پس می دهد
 با شب خلوت به خانه می روم
 گله ای کوچک از سگها بر لاشه ی سیاه خیابان می دوند
 خلوت شب آنها را دنبال می کند
و سکوت نجوای گامهاشان را می شوید
من او را به جای همه بر می گزینم
و او می داند که من راست می گویم
او همه را به جای من بر می گزیند
 و من می دانم که همه دروغ می گویند
چه می ترسد از راستی و دوست داشته شدن ، سنگدل
بر گزیننده ی دروغها
 صدای گامهای سکوت را می شنوم
 خلوتها از با همی سگها به دروغ و درندگی بهترند
 سکوت گریه کرد دیشب
سکوت به خانه ام آمد
 سکوت سرزنشم داد
 و سکوت ساکت ماند سرانجام
 چشمانم را اشک پر کرده است...

        به نام چشمانت که تنها زیبایی عالم در نگاه من است

مسافر : به انتظارم بمان چون ...
به انتظارت خواهم ماند ، تا ابد تا همیشه زیرا می دانم که روزی بسویم خواهی آمد پس با همه ی توانم تلخی این انتظار را تحمل می کنم . به انتظارت خواهم ماند چون قلب من با هر تپش خود آهنگ خاطرات چندی  قبل را می نوازد و قلبی آن سوی خاطره ها و خوشی ها به خاطر من می تپد و صدایم می کند .
حتی اگر بدانم روزی نمی توانم یا نمی گذراند به سوی تو باز گردم یا باز هم در یاد و خاطرم جای داری و فراموشت نخواهم کرد .
دورا دور مرا ببخش به خاطر همه ی بی احترامی هایی که نمی دانی به خاطر چه بود ...
فقط بدون دست خودم نبوده و نیست.
اگر نتوانستم بسویت بازگردم و عذر بخواهم بدان که من شرمنده از روی تواًم من به پایان این انتظار امید روشنی دارم ... هر چه خدا بخواهد .
شاید نتوانیم با هم باشیم اما مهم همین عشق مقدس بین ماست که ما را از گناه و تباهی باز می دارد و در انظار هم خواهیم ماند ...
یادت باشه همیشه نمی زارن لیلی با مجنون باشه تا قصه قشنگ تر و جذاب تر باشه .
من هم مثل تو که برام عزیز ترینی به انتظارت خواهم ماند شاید روزی صدای پایی را بشنوم که می گوید ...

این متن زیبا نوشته شده توسط دوست گلم آمنه

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا   لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من اين
است كه من شاهد رفتن تو هستم

دلم گرفته است

دلم گرفته است

 به ايوان ميروم و انگشتانم را

بر پوست کشيده شب ميکشم

 چراغهای رابطه تاريکند

چراغهای رابطه تاريکند

 کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشکها نخواهد برد

 پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است .....................

www.deldada.blogfa.com

       ای که ازعشق تودل دیوانه شدرفتی کجا

       بی وفا حالا که رفتی بی خبر رفتی چرا

       من که درعشق تو کوتاهی نکردم نازنین

       پس چرا با رفتنت عشق مرا کردی رها

       بر  دیار  دل  تو گفتی عاشقم درباز کن

       پس کجا رفتی به وقت درگشودن بی وفا

       ای که بابی رحمیت خنجربه قلب منزدی

       آه و اشگ این دلم راهت نمی زاردتورا 

            زار و گریان شددل من ازفراغ  دوریت

       ای  خدا  کاری  بکن تا این دلم یابد شفا

چشمهایت امشب چه مهربانست

می دانم وقتی تو اینجایی

!پیش من

خواب شب از من می ترسد

ومهتاب

برای تو

چه زیبا می رقصد

 چشمهایت امشب چه بارانیست

!از شوق دیدار

،دل من

عجب سیراب زد

نیش خنده ای بر عطش

و تصویر خود را

در قطره های باران چشمانت

....چه محو دید

چشمهایت امشب چه رویاییست

مخمل سیاه دو چشمت

.رنگین کمان قلب کوچک من است

!ماه من

باور ندارم

که امشب باز

بر ابرهای نرم نگاهت

آرام

!!!به تماشای دو چشمت نشسته ام

!گل زیبای من

امشب

چشمهایت بسیار تماشاییست